Machthebbers en filosofen liggen al millennia -eigenlijk per definitie- met elkaar overhoop. Vaak terecht omdat zij misstanden aan de kaak stellen en vaak een alternatief aangeven, dat de machthebber beperkt in zijn (absolute) macht. Zo zijn filosofen -vaak vooral de vrouwelijke- op een gruwelijke wijze aan hun levenseinde gekomen. Desondanks hebben de oosterse en westerse filosofische denkers altijd veel invloed gehad op de publieke opinie en het onafhankelijke denken van vele wetenschappers, maar ook bewuste burgers.
Machthebbers
Vooral dictators, autocraten en absolute heersers hebben hun macht gevestigd met geweld, angst, onderdrukking en het uitspelen van mensen tegen elkaar. Meestal is hierbij een subtiel systeem van controle en verraad van ‘overtreders’ absolute noodzaak. Meestal is er intern en extern verzet en oppositie, maar die wordt monddood gemaakt of geëlimineerd.
Filosofen
Beschouwen deze activiteiten en schromen vaak niet deze aan de kaak te stellen, met vaak voor hen desastreuze gevolgen. Afstand nemen, de actualiteit in je opnemen en processen observeren. In de hectische efficiënte 21e eeuw absoluut noodzakelijk. Er zijn vele hedendaagse homo recte eligens, die smachten naar momenten van rust, contemplatie en innerlijke reflectie.
Vrijheid, gelijkheid, broederschap
Tijdens de Franse Revolutie (1789-1799)bracht deze leus een ommekeer in het Europa van toen. Maar… hij eindigde in de machtsovername van Napoleon.
Kunnen we leren van deze geschiedenis?
Helaas zijn. er heden ten dage ook slechts enkele machthebbers, die nagenoeg alle internationale rechtsregels negeren. Zij denken blijkbaar nog steeds weg te kunnen komen met hun schuld aan de oorlogsmisdaden, die -dagelijks nog- in hun opdracht worden begaan. Hun directe voorgangers die al vele slachtoffers op hun naam hebben staan, laten zien dat zij er toen NIET mee zijn weggekomen.
Ontelbaar
De aantallen slachtoffers van de huidige conflicten lopen nog dagelijks op. Het aantal oorlogsslachtoffers: soldaten, burgers, mannen, vrouwen en kinderen zijn -in de geschiedenis- steeds groter geworden. De huidige conflicten -al zijn ze nog lokaal- lijken de historische oorlogsslachtoffer-trend nu al absoluut te bevestigen. Poetin gaat na jaren dagelijks door met zijn (nacht)aanvallen op burgerdoelen. Metanjahu gaat -naar eigen zeggen- door tot ALLE Palestijnen zijn gedood en aan de acties van Trump kan niemand meer een touw vastknopen, maar ook zijn oorlogsretoriek moet ons het ergste doen verwachten.
Hoop
De enige hoop, die ik als na-oorlogse babyboomer nog heb is dat de Verenigde Naties standvastig blijven ijveren voor een betere wereld, gesteun door ALLE 149 lidstaten. En vooral ook, dat het Internationaal Recht -met Nederland voorop, als huisvester van de Internationale gerechtshoven- kan gaan zegevieren als deze machthebbers zijn uitgeraasd.
“Al is (het geweld en) de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel!”
