Bovenstaand filmpje zette ik in een reactie op de invasie van Poetin in februari 2022 -als één van mijn eerste Tiktok filmpjes- op internet. (@geschiedenisopa/video/7073483695277051141.) Het is oorspronkelijk in het Nederlands geschreven en ook (door Google) in het Engels vertaald.
Terug naar af!
Direct na de eerste binnengekomen beelden was ik zó kwaad! Ik dacht dat het na de Tweede Wereldoorlog nooit meer zou gebeuren. De VN, de Veiligheidsraad, de ontspanning na het vallen van de Berlijnse Muur. En toch!
Rusland valt buurland Oekraïne binnen!
Ongehoord. Niet meer van deze tijd. Het voelde -voor mij- als verraad aan mijn ouders, die als 18-20 jarigen in mei 1940 slachtoffer werden van eenzelfde actie van Hitler in Nederland.
Beiden hebben zij de oorlog overleefd, maar er absoluut wél een levenslang trauma aan overgehouden. Zoals iedere betrokkene bij een uitbarsting van oorlogsgeweld, waar dan ook ter wereld! Ook bij mij -geboren op 23 januari 1948- zit het oorlogsgeweld dan ook ‘vastgelegd’ in m’n genen.
Na-oorlogse generatie
Ik ben Rooms-Katholiek opgevoed en de 10 geboden hebben zich ook vastgenesteld in het DNA. Mijn jeugd kwam ik gelukkig wèl probleemloos door en ik heb er samen met mijn jongere broer optimaal van kunnen profiteren. Opbouwen! Niet meer (erover) praten maar aanpakken! Er werd door mijn generatie driftig gediscussieerd en ge-experimenteerd. Ik voelde mijn erg aangetrokken door de experimenten in de omgang met elkaar: “Make Love, Not War”. De schat aan protestsongs die op het vinyl werden vastgelegd. De muzikale uitspattingen in de vele bandjes en met al die nieuwe mogelijkheden! De televisie opende nieuwe werelden en de informatie vloog met lichtsnelheid rond de aarde.
Dat nooit méér!
Het was voor mij vanzelfsprekend. Ik zou deel gaan uitmaken van de eerste na-oorlogse generatie en er zullen er waarschijnlijk vele volgen. De Homo Sapiens is wijzer geworden! Ik omarm -nog steeds- de geweldloosheid van Ghandi en Martin Luther King en kon -inmiddels docent geworden- ruzies in de kiem smoren en vechtersbazen uit elkaar trekken. De ICT gaf mij steeds meer mogelijkheden om boodschappen uit te dragen en Desktop Publishing maakte dit steeds aantrekkelijker. Mijn moeder verloor ik op 18-jarige leeftijd. Zij had eigenlijk nooit kinderen mogen krijgen werd mij pas veel later duidelijk. Mijn vader, die op 26 jarige leeftijd te horen kreeg, dat zijn tweelingbroer per vergissing in plaats van hem -op 14 april 1945!- op de fusilladeplaats in het Amstelpark was gefusilleerd, verloor bij haar overlijden zijn tweede ‘verzetsmaatje’. Hij had mijn moeder in het begin van de oorlog leren kennen en zij kwamen beiden in het verzetswerk terecht.
Februari 2022
De zeepbel door Poetin doorgeprikt! In de vergrotende trap werd weer een oorlog uitgevochten aan de oostgrens van Europa. Nu ruim 4 jaar later ben ik geneigd Poetin te confronteren met dezelfde 3 vragen, die ik hem toen stelde.
En daarna eindigen met de slotvraag: “En… nu dan tevreden?”