Bovenstaand filmpje zette ik in een reactie op de invasie van Poetin in februari 2022 -als één van mijn eerste Tiktok filmpjes- op internet. (@geschiedenisopa/video/7073483695277051141.) Het is oorspronkelijk in het Nederlands geschreven en ook (door Google) in het Engels vertaald.
Terug naar af!
Direct na de eerste binnengekomen beelden was ik zó kwaad! Ik dacht dat het na de Tweede Wereldoorlog nooit meer zou gebeuren. De VN, de Veiligheidsraad, de ontspanning na het vallen van de Berlijnse Muur. En toch!
Rusland valt buurland Oekraïne binnen!
Ongehoord. Niet meer van deze tijd. Het voelde -voor mij- als verraad aan mijn ouders, die als 18-20 jarigen in mei 1940 slachtoffer werden van eenzelfde actie van Hitler in Nederland.
Beiden hebben zij de oorlog overleefd, maar er absoluut wél een levenslang trauma aan overgehouden. Zoals iedere betrokkene bij een uitbarsting van oorlogsgeweld, waar dan ook ter wereld! Ook bij mij -geboren op 23 januari 1948- zit het oorlogsgeweld dan ook ‘vastgelegd’ in m’n genen.
Na-oorlogse generatie
Ik ben Rooms-Katholiek opgevoed en de 10 geboden hebben zich ook vastgenesteld in het DNA. Mijn jeugd kwam ik gelukkig wèl probleemloos door en ik heb er samen met mijn jongere broer optimaal van kunnen profiteren. Opbouwen! Niet meer (erover) praten maar aanpakken! Er werd door mijn generatie driftig gediscussieerd en ge-experimenteerd. Ik voelde mijn erg aangetrokken door de experimenten in de omgang met elkaar: “Make Love, Not War”. De schat aan protestsongs die op het vinyl werden vastgelegd. De muzikale uitspattingen in de vele bandjes en met al die nieuwe mogelijkheden! De televisie opende nieuwe werelden en de informatie vloog met lichtsnelheid rond de aarde.
Dat nooit méér!
Het was voor mij vanzelfsprekend. Ik zou deel gaan uitmaken van de eerste na-oorlogse generatie en er zullen er waarschijnlijk vele volgen. De Homo Sapiens is wijzer geworden! Ik omarm -nog steeds- de geweldloosheid van Ghandi en Martin Luther King en kon -inmiddels docent geworden- ruzies in de kiem smoren en vechtersbazen uit elkaar trekken. De ICT gaf mij steeds meer mogelijkheden om boodschappen uit te dragen en Desktop Publishing maakte dit steeds aantrekkelijker. Mijn moeder verloor ik op 18-jarige leeftijd. Zij had eigenlijk nooit kinderen mogen krijgen werd mij pas veel later duidelijk. Mijn vader, die op 26 jarige leeftijd te horen kreeg, dat zijn tweelingbroer per vergissing in plaats van hem -op 14 april 1945!- op de fusilladeplaats in het Amstelpark was gefusilleerd, verloor bij haar overlijden zijn tweede ‘verzetsmaatje’. Hij had mijn moeder in het begin van de oorlog leren kennen en zij kwamen beiden in het verzetswerk terecht.
Ook in mijn DNA!
Hun deelname aan het verzetswerk was voor hen een bewuste keuze. De meeste mensen maken die keuze niet. Ik rijd tenminste 1x per jaar door Normandië en zie daar -met eigen ogen enkele van de honderdduizenden kruizen voor de gesneuvelden voor de bevrijding van Europa.
Dit herinnerde mij aan de verwondering van enkele jonge leden, die waren toegetreden tot het Comité 4 en 5 mei Velsen, waarin ik -op verzoek van mijn voorganger- ‘lid met een relatie tot het verzet’, van 27 okt 2005 tot eind mei 2026 deze kwaliteitszetel heb vervuld. Zij waren zéér verbaasd, dat de meesten die gesneuveld waren nog maar nèt zo oud als zij waren. Je gelooft het pas, als je het zelf ziet, zou Johan Cruyf gezegd kunnen hebben.
Dit verklaart mijn woede
Het is voor mij onverdraagbaar, dat er oorlogen worden uitgevochten. Dat er op een gegeven moment een (krankzinnige) leider is, die mensen, die onder zijn leiding vallen, er op uitstuurt om ‘zijn tegenstander(s)’ of ‘mensen, die het niet met hem eens zijn’ te vermoorden. En het meest gekke is! Ze zijn wèl voor al deze moorden opdrachtgever en dus verantwoordelijk, maar worden er zelf meestal niet voor aansprakelijk gesteld.
Moord is moord
Als deze wordt gepleegd door één persoon en zijn schuld bewezen kan worden -want hij heeft het zwijgrecht!- dan wordt hij veroordeeld en eventueel behandeld. In het geval van seriemoordenaars, zelfs tot een straf in meervoud. Als het een oorlogszuchtige leider betreft is of zijn deze vaak niet vervolgbaar. Een dilemma voor een serieuze internationaal recht student lijkt mij.
Intussen liggen de oorlogsgraven vol met in de bloei van hun leven opgeofferde gesneuvelden en zijn deze opdrachtgevers ook nog eens verantwoordelijk voor al de slachtoffers die in zijn opdracht -al dan niet opzettelijk- zijn vermoord.
Ik heb een voorstel
De enige manier om de schaal van het doden tijdens een oorlog ‘zichtbaar’ te maken is: Een afschrikwekkend monument voor hem op te richten dat bestaat uit allemaal kruizen voor al de gesneuvelden en slachtoffers, waarvoor hij verantwoordelijk was. Dit zal voor diverse leiders in de geschiedenis uit meer dan een miljoen kruizen kunnen bestaan. En dat terwijl bij één enkele moord al levenslange opsluiting kan wordt opgelegd.
Als je het op deze wijze beschouwd, begrijp je absoluut niet dat oorlogen ‘gerechtvaardigd’zouden kunnen worden.
Februari 2022
De vredeszeepbel is door Poetin doorgeprikt! In de vergrotende trap werd weer een oorlog uitgevochten aan de oostgrens van Europa. Ik maak me ernstig zorgen dat ik vóór mijn overlijden nog moet meemaken dat ik aan den lijve zelf geen oorlog heb meegemaakt. Daarom ben ik nu ruim 4 jaar nadat hij de oorlog is begonnen geneigd Poetin te confronteren met dezelfde 3 vragen, die ik hem toen stelde.
En daarna eindigen met de slotvraag: “En… nu dan tevreden?” Bij een “nee”: “Hoeveel moeten we dan nog verwachten, voordat je er een eind aan maakt?”