In de na-oorlogse jaren in Nederland kwam een sterke roep voor Vrede, ontwapening en geweldloos verzet, vooral ook bij jongeren -en zeker ook bij mij- naar boven. Pax Christie, Ontwapening NU, Ban de Bom, Kenwapens de wereld uit enz. vonden veel weerklank.
Tegenwoordig is het moeilijker mensen te mobiliseren om openlijk je mening te verkondigen en te uiten. De individualisering binnen de consumptiemaatschappij van nu dringt de groepen, waartoe vele mensen behoren of zich toe aangetrokken voelen, naar de achtergrond.
Gelijkgezinde mensen blijven gelukkig wel bestaan. Soms dragen zij dit nog wel eens uit door kleding, symbolen en bijeenkomsten. Het lijkt echter niet zo vanzelfsprekend meer als vroeger.
Saamhorigheid en solidariteit zijn archaïsche begrippen aan het worden.
Dit wereldwijde vredessymbool wil deze tendens doorbreken.
Inzetten van kunst voor vrede
Protestsongs: Bob Dylan – Blowin in the wind; John Lennon – Imagine; Paul McCartney – Pipes of Peace; Melanie / Melanie Safka — Beautiful People en Peace Will Come
Beeldende kunst: Pablo Picasso – Guernica; Francisco Goya – The Third of May 1808
Cabaret: Vluchten kan niet meer; Boudewijn de Groot – Welterusten mijnheer de President
enz.