Er zijn vele krachten en personen die er op wijzen dat er iets fundamenteels moet veranderen.
Tweede Wereldoorlog
Tijdens en direct na de Tweede Wereldoorlog was er saamhorigheid, maar ook helaas een tweedeling. Na het gezamenlijk bestrijden van het Facisme, werden de twee invloedrijkste ideologieën van elkaar gescheiden door een solide muur, dwars door Europa. Oost en West stonden tegenover elkaar in ideologie en politiek. Samenspraak en overleg in de overtuiging dat zoiets als massale vernietiging van mens en omgeving nooit meer zou moeten kunnen. voorkomen.
De wederopbouw en de vrije markt
Na het mislukken van de Volkerenbond na de Eerste Wereldoorlog zou een nieuwe organisatie moeten gaan zorgen dat dit wereldwijd met instemming van alle landen zou kunnen worden gewaarborgd en bewaakt. Wereldleiders, politici, diplomaten, wetenschappers zetten hun beste beentje voor om dit samenwerkingsverband dit keer beter te organiseren. Er komt een hoopvol streven naar overleg over vreedzame coëxistentie maar de oppervlakte, die -vooral nucleaire- ontwapening bespreekbaar maakt. Oost en West stomen af op een einde aan de ‘Koude Oorlog’.
De sloop van de MUUR
Deze markeerde een keerpunt in de Europese geschiedenis en in de na-oorlogse periode. Vele Berlijnse families werden weer herenigd en konden zonder enige beperking of angst bij elkaar op bezoek. Helaas laaide ook de ideologische angst weer op en het vijand-denken, dat nog diep verankerd zat. Maar diverse regeringen bleven er in geloven en vooral Europa zette in op steeds meer samenwerking. Van BeNeLux via de Kolen en Staal Gemeenschap naar een gezamenlijke munt en Europese verkiezingen. Europa werd steeds aantrekkelijker voor mensen, die zich in hun vrijheid belemmerd voelden in de aan Europa grenzende landen en over daarbuiten. Gezien het grote aantal vluchtelingen en migranten, die bestemming Europa hebben gekozen, zijn wij dus duidelijk een voorkeur voor velen.
Extreem Rechts
OudheidEen democratiseringstraject is ingewikkeld. Het iedereen naar de zin maken is een onmogelijkheid. Onvrede en onbegrip zijn gemakkelijk met One-liners en zondebokpolitiek te kanaliseren naar een massale roep om een sterke leiding, die zaken op orde kan stellen. Met lede ogen zagen de mensen, die hun vrije keuzemogelijkheid serieus nemen, dat de meerderheid vaker ging kiezen voor die sterke leider, die hen weer terug zou brengen naar de goede oude tijd. Weg met al die vrijheden, verschillen en het voortdurend gezwam dat tot niets leidt. ‘Empathie’ en ‘delen’ verdwenen naar de achtergrond en ‘Eén voor Allen en Allen voor Eén’ en al die andere eenvoudig te omarmen leuzen gingen de boventoon voeren.
Autocraten en andere Machtsdenkers
Ze zijn er in de geschiedenis altijd geweest. In de Oudheid en haar opeenvolgende periodes kenmerken zij zich veelal door vernuft en technische ontwikkelingen. De boventoon voert echter toch wel Macht, Overwinningen, Overheersing en de daarop volgende Onderdrukking.
Macht en wapens
Eigenlijk is het ìn en ìn triest, dat deze ontwikkelingen(?) in de evolutie van de mens steeds draaien om machthebbers en steeds moorddadiger wapens laten zien, die tot overweldigende aantallen slachtoffers kunnen leiden. Zelfs al hebben geleid!
Tot nog toe is het in de geschiedenis zo gegaan. De tendens naar groei in van alles. (Zelfs de aantallen slachtoffers en de verwoestingen, waartoe de conflicten in de wereld hebben geleid en nog gaan leiden). Massaler dodende wapens, Steeds meer biljardairs en welvarender rijken. Steeds meer winst en ge-/misbruik van steeds minder beschikbare grondstoffen.
Hoe lang nog kunnen deze aanslagen op de natuurlijke habitat van al het biologisch leven op aarde nog voortduren totdat het einde onafwendbaar is? Niemand weet het! Maar… dat de mensheid als geheel waarschijnlijk het eerst aan haar eind komt lijkt het meest waarschijnlijk.
Tenzij!
