Even een citaat van Jelmer Mommers van de Correspondent:
Terwijl de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran op dit moment de prijs van energie en voedsel voor consumenten opdrijft, profiteren olie- en gasbedrijven van de hoge energieprijzen.
We zien weer hoe de kaarten geschud zijn: we zijn mega-afhankelijk van fossiele energie, en onze pijn is hun winst. Zoals altijd is die pijn oneerlijk verdeeld: mensen met lage inkomens en in arme landen voelen hem het meest.
We hebben dit eerder gezien. Door de oorlog in Oekraïne verdubbelden de vijf grootste beursgenoteerde oliebedrijven in 2022 hun winst tot bijna 200 miljard dollar. Ze staken dat geld vervolgens nauwelijks in de energietransitie, maar keerden de winst vooral uit aan aandeelhouders, terwijl huishoudens gebukt gingen onder de hoge prijzen.
Die geschiedenis herhaalt zich nu. Behalve de private oliebedrijven verdient ook Iran nu meer aan olie dan voor het uitbreken van de oorlog – de olieprijs is gestegen en China blijft olie van Iran inkopen. Ook Poetin harkt extra oliemiljarden binnen, waarmee hij de zwakke Russische economie langer overeind kan houden en zijn dodelijke aanvallen op Oekraïne kan intensiveren.
Zelfs nadat deze oorlog eindigt, zullen de gevolgen nog maanden doorwerken op de energiemarkt, om over de impact op de voedselvoorziening – die ook zwaar afhankelijk is van fossiele energie – nog maar te zwijgen.
Wapenindustrie
Over de ruggen van al de gesneuvelden, al de gebombardeerden en al de nabestaanden van de hedendaagse conflicten zijn er -denk ik- aandeelhouders, die -gezien de hoge rendementen, die heden ten dage te incasseren zijn (wellicht zelfs heimelijk) hun geld vrijelijk in de olie- en wapenindustrie investeren en gigantische winsten opstrijken.
Hier komt dus geen eind aan!
Ondanks alle energie die wordt gestoken in de diplomatie en mogelijke staakt het vuren overeenkomsten, is er een niet onaanzienlijk aantal vermogende mensen, die hun rijkdom kunnen en ook wel willen vergroten via deze verfoeilijke industrieën.
Opbrengst
Laten we het maar eens eerlijk benoemen: “Het is ‘moreel’ onaanvaardbaar, te investeren in producten die mensen het leven kost”. Het is dan wel geen ‘moord’ in de zin der wet, maar ‘dood door schuld’ zou mijns inziens de lading wel dekken. Als je geld verdient aan de dood van één persoon, ben je toch medeplichtig aan die dood!’ Investeerders in de wapenindustrie hebben duidelijk bloed aan hun handen. En als de aandeelhouders in de olieindustrie nu eens gingen ‘nadenken’ over hun welvaren en ten koste van wat?
Ik denk dat ze stiekem al in een totaal elektrische auto rondrijden!
Tijden veranderen
Met plezier herinner ik mij de kinderen voor kinderen hit: ‘Een tweedehands jas‘ die toentertijd diverse dames in een bontjas het schaamrood op de kaken bracht.